
LASER NEODYMOWY Nd:YAG W WYBRANYCH
ZASTOSOWANIACH STOMATOLOGICZNYCH
WADY I ZALETY ORAZ WARUNKI STOSOWANIA
kwiecień 1999
NEODYMIUM LASER IN SELECTED
DENTAL APPLICATIONS
ADVANTAGES AND DISADVANTAGES AND APLICATION CIRCUMSTANCES
Artur Gaczek
z Zakładu Techniki Laserowej Electric System & Laser Technology -
Katowice
Kierownik zakładu : Artur Gaczek
Podsumowanie:
Poniższy artykuł omawia zasady użytkowania lasera
neodymowego w aplikacjach stomatologicznych. Poruszone są między innymi
aspekty oddziaływania wiązki lasera neodymowego na tkankę, warunki
bezpiecznego stosowania, zasady ergonomii pracy laserem neodymowym i inne.
Artykuł bogaty jest w dużą ilość wskazówek praktycznych dla użytkowników,
oraz pomaga zrozumieć specyfikę oddziaływania wiązki laserowej na tkankę.
Materiał ten przeznaczony jest głównie dla posiadaczy oraz osób zamierzających
zaopatrzyć się w to urządzenie.
Summary:
The article below discusses the
principles of utilization of the neodymium laser in selected applications of
dentistry. Among the other things, the following are presented: aspects of
interaction of a laser beam with tissues and conditions of safe use. The article
is rich in a large number of practical indications for the users and potential
users. It enables to understand the specificity of interactions of the laser
beam with tissues. The material is intended mainly for the owners of the
equipment and those who plan its purchase.
KEY WORDS: laser dentistry,
vaporization, carbonization, laser surgery, laser sterilization of root canal.
SŁOWA KLUCZOWE: stomatologia laserowa,
waporyzacja, karbonizacja, chirurgia laserowa, laserowa sterylizacja kanałów
W ostatnich latach obserwuje się na rynku urządzeń
stomatologicznych dosyć duży wzrost podaży laserowych urządzeń
terapeutycznych. W grupie tych urządzeń znajdują się zarówno lasery
niskoenergetyczne, emitujące wiązkę laserową o mocy do 0,5 W ( tzw. lasery
miękkie -z ang. Soft Laser), wykorzystywane
do celów biostymulacyjnych, jak i lasery wysokoenergetyczne, emitujące wiązkę
o mocy powyżej 0,5 W ( tzw. lasery twarde – z ang. Hard
Laser ). Właśnie w dziedzinie laserów wysokoenergetycznych, w
ostatnich latach zdecydowanie poszerzył się ich asortyment. Wielu producentów
o światowej renomie wprowadziło różne, nowe urządzenia laserowe,
przeznaczone do wykonywania całego szeregu zabiegów z zakresu stomatologii. Do
tych urządzeń należą między innymi takie lasery jak:
Er:YAG 2940 [nm]
praca impulsowa opracowywanie tkanek twardych
CO2 10600
[nm] praca ciągła i mod. chirurgia tkanek miękkich
CO2 9600
[nm] praca ciągła i mod. tkanki twarde, miękkie i
kanały
Ho:YAG 2140 [nm]
praca impulsowa tkanki twarde, miękkie i kanały
Nd:YAG 1064 [nm]
praca impulsowa tkanki miękkie i kanały
Nd:YAG 532 [nm]
praca impulsowa tkanki twarde, miękkie i kanały
Argon 514
[nm] praca ciągła i mod. tkanki twarde, miękkie i
kanały
Argon 488
[nm] praca ciągła i mod. utwardzanie kompozytów
Diodowy 810 [nm]
praca ciągła i mod. tkanki miękkie i kanały
Diodowy 980 [nm]
praca ciągła i mod. tkanki miękkie i kanały
Jak widać powyżej, lista laserów twardych stosowanych w
stomatologii na świecie, jest niemała, mimo tego, że są to tylko jej ważniejsze
pozycje. Niestety na naszym rodzimym rynku można znaleźć jedynie kilka
pozycji z tej listy. Większość tych laserów jest dostępna tylko za granicą
i charakteryzuje się bardzo wysokimi cenami. Obecnie najszerzej stosowanym
laserem w stomatologii na świecie jest laser neodymowy
Nd:YAG, 1064 [nm], impulsowy i temu właśnie urządzeniu poświęcony
jest niniejszy artykuł. Impulsowy laser neodymowy został wynaleziony w roku
1961, przez Eliasa Snitzera, to jest w rok po zbudowaniu pierwszego na świecie
lasera, lasera rubinowego (nad zastosowaniem lasera rubinowego w stomatologii,
też były prowadzone prace, lecz ze względu na długość fali tego lasera
zakończyły się niepowodzeniem). Pierwsze zastosowania medyczne lasera
neodymowego to głównie cięcie tkanek miękkich oraz koagulacja naczyń
podczas zabiegów chirurgicznych. Do zastosowań stomatologicznych laser zostaje
wdrożony głównie dzięki pracom Terry Myers’a, przeprowadzonym w latach
1980-1985. Jednym z wymiernych efektów tych prac jest zbudowanie w roku 1985
pierwszego lasera Nd:YAG przeznaczonego specjalnie do aplikacji
stomatologicznych (model DL – 300 produkowany przez firmę American Dental
Laser - obecnie American Dental Technologies). Nie bez znaczenia pozostaje
także fakt, iż dzięki pracom Myers’a oraz jego ogromnemu samozaparciu laser
Nd:YAG otrzymał homologację FDA (Food and Drag Administration) w USA co
praktycznie jest równoznaczne z możliwością uzyskania homologacji we
wszystkich krajach świata.
Promieniowanie emitowane przez laser charakteryzuje się kilkoma cechami, które
odróżniają je od promieniowania emitowanego na przykład przez żarówkę lub
słońce i jednocześnie umożliwiają zastosowanie wiązki światła laserowego
jako narzędzia. Do najważniejszych cech w aspekcie zastosowań medycznych należą
:
- monochromatyczność światła (emisja światła o
ściśle określonej długości fali)
- mała rozbieżność wiązki
W celu zrozumienia mechanizmu oddziaływania wiązki
laserowej na tkanki konieczne jest zaznajomienie się ze zjawiskami fizycznymi
zachodzącymi podczas integracji wiązki laserowej z tkanką. Do zjawisk tych
należą między innymi:
- transmisja
- rozpraszanie
- absorpcja
- odbicie
W aspekcie zastosowań inwazyjnych lasera Nd:YAG, część
z tych zjawisk jest korzystna a część niekorzystna. Do zjawisk niekorzystnych
należy odbicie (dzięki
niemu część promieniowania wyemitowana przez laser nie zostaje wykorzystana w
zamierzonym procesie) oraz rozproszenie
(dzięki któremu podnosi się temperatura tkanek sąsiadujących z
miejscem na które pada wiązka laserowa. Również niekorzystnym w tym
przypadku zjawiskiem jest transmisja,
ponieważ moc emitowana przez laser rozkłada się na pewnej grubości tkanki. W
efekcie prowadzi to do powstania obrzęku termicznego tkanek miękkich sąsiadujących,
oraz zmniejsza skuteczność cięcia i koagulacji. Jedynym przydatnym w tej
sytuacji zjawiskiem pozostaje oczywiście absorpcja.
Dzięki absorpcji jest możliwe na przykład glazurowanie kanału od wewnątrz
ponieważ energia lasera zostaje zamieniona w ciepło na powierzchni tkanki.
Proces ten prowadzi do wytworzenia wysokiej temperatury na bardzo krótki
odcinek czasu. W efekcie następuje powierzchniowe przetopienie tkanki bez
termicznej destrukcji warstw głębszych.
RYS. 1
Porównanie wielkości strefy destrukcji termicznej tkanek w
aspekcie transmisji oraz absorpcji promieniowania laserowego w tkankach.
RYS. 2
Zobrazowanie przekroju krateru po kontaktowej ingerencji wiązką
lasera w tkankę miękką.
Laserem neodymowym pracujemy przy wykorzystaniu cienkich,
elastycznych światłowodów wykonanych z kwarcu. Zazwyczaj stosowany jest światłowód
o średnicy 300 [um] z przeznaczeniem do
wykonywania zabiegów chirurgicznych na śluzówce, oraz światłowód
o średnicy 200 [um] do wykonywania
zabiegów kanałowych.
Chirurgia
przy użyciu lasera Nd:YAG polega na termicznym cięciu tkanki za pomocą
rozgrzanej końcówki włókna światłowodowego i nazywana jest techniką
kontaktową. Gorący koniec włókna ( z
ang. Hot Point) uzyskuje się standardowo
poprzez karbonizację tkanki na powierzchni światłowodu (można do tego celu użyć
również papieru lub podobnego materiału). W momencie tego procesu następuje
uszkodzenie powłoki światłowodu, dzięki czemu dany odcinek traci w pewnym
procencie właściwości transmisyjne i zaczyna się rozgrzewać w skutek
absorpcji wiązki laserowej. Zjawisko to jest widoczne poprzez rozżarzanie się
końcówki światłowodu (jeżeli nie jest w danej chwili w kontakcie z tkanką).
Ze względu
na stosunkowo dużą transmisję tkanek miękkich dla długości fali 1064 [nm],
wiązka lasera neodymowego w aplikacjach stomatologicznych nie nadaje się do
pracy techniką bezkontaktową. Próba
pracy bezkontaktowej zakończy się głęboką termiczną destrukcją tkanek. Część
promieniowania laserowego nie zostaje zaabsorbowana przez Hot Point i wydostaje
się ze światłowodu co prowadzi oczywiście do podnoszenia się temperatury
tkanek sąsiednich. Ze względu na to zjawisko operacje
cięcia lub koagulacji przeprowadzamy wykonując wielokrotnie szybkie ruchy światłowodem
wzdłuż linii cięcia. Technika taka daje tkance czas na
rozpraszanie ciepła dzięki czemu nie dochodzi do miejscowego przekroczenia
temperatur krytycznych. Im operacja wykonywana jest wolniej i w sposób
niezdecydowany tym większe będą uboczne skutki termiczne. Kwestią budzącą
wiele kontrowersji wśród zaawansowanych użytkowników laserów neodymowych
jest stosowana moc lasera. Część użytkowników twierdzi, że stosowanie mocy
powyżej trzech watów jest w każdych warunkach szkodliwe, druga część
twierdzi iż wyniki kliniczne uzyskane przy użyciu mocy rzędu 10 do 15 [W] są
bardzo zadowalające. Co więcej na rynku znajdują się stomatologiczne lasery
dysponujące mocą nawet do piętnastu watów posiadające oczywiście stosowne
atesty. Otóż trzeba sobie zdać sprawę, że przy ustawieniu przykładowo
energii lasera na 200 [mJ], przy czasie trwania impulsu 200 [us] działamy wiązką
o mocy 1000 [W] i tak naprawdę sama moc lasera nie ma tu większego znaczenia.
Czynnikiem na który musimy zwrócić uwagę i od którego zależna jest strefa
termicznej destrukcji tkanki, jest energia pochłonięta przez tą tkankę. Od
energii pochłoniętej przez tkankę zależy bezpośrednio ciepło w niej
wydzielone czyli temperatura jaką osiągnie tkanka w wyniku oddziaływania wiązką
lasera. Z tego wynika bezpośrednio, że temperatura
jaką osiągnie tkanka jest w przybliżeniu wprost proporcjonalna do iloczynu
mocy i czasu. Działając mocą 2 [W] w czasie 10 [s] w tkance
wydzieli się tyle samo ciepła jak w przypadku działania mocą 20 [W] w czasie
1[s]. Dodatkowym elementem mającym wpływ na
temperaturę tkanki jest jej rezystancja termiczna tzn. szybkość rozpraszania
się ciepła w tkance. Ponieważ tkanka
składa się w ok. 85% z wody, szybkość rozpraszania się ciepła w tkance
jest stosunkowo duża, co jest w jednym przypadku pozytywne a w drugim
negatywne. Szkoda wynikająca z tej właściwości jest nie duża i objawia się
głównie spadkiem skuteczności cięcia kontaktowego poprzez szybkie schładzanie
końcówki światłowodu ( jest to główna przyczyna
wyższej skuteczności laserów pracujących z wysoką częstotliwością
do 100 [Hz], od laserów pracujących z częstotliwością do 30 [Hz]).
Zaleta wynikająca z szybkiego rozpraszania się ciepła w tkance polega na
odprowadzaniu ciepła z miejsca oddziaływania wiązką laserową. Zjawisko to
leży u podstaw techniki wielokrotnego przemiatania włóknem światłowodu po
linii cięcia. Pomiędzy
kolejnymi przejściami włókna spada temperatura tkanki dzięki rozpraszaniu
ciepła, w wyniku czego nie dochodzi do jej przegrzania.
Wracając do poruszonej wcześniej kwestii równoważności
ustawień „duża moc + mały czas” do „mała moc + duży czas” to w
aspekcie transmisji ciepła w tkance lepiej jest użyć mniejszej mocy, ponieważ
daje się wtedy większy czas na rozproszenie ciepła w tkance. Wśród doświadczonych
użytkowników lasera neodymowego panuje teoria, że moc lasera do 3[W] jest w
zupełności wystarczająca do celów stomatologicznych [ między innymi dr n.
med. Hubert
Kubica – Prywatna Klinika Implantologii w Bielsku Białej, dr
n. med. Marek
Bladowski – Research Centre for Laser Dentistry w Olsztynie].
Duże
moce mogą natomiast być bezpiecznie używane tylko wtedy kiedy czas ekspozycji
wiązki na tkankę jest krótszy niż czas potrzebny na jej rozgrzanie,
oczywiście w aspekcie transmisji ciepła w tkance. Konkluzja wynikająca z powyższych
zjawisk jest następująca : większej mocy możemy użyć wtedy gdy linia cięcia
będzie stosukowo długa a prędkość przemiatania optymalnie duża. Celowo nie
podaje tu żadnych wartości liczbowych ponieważ artykuł ma na celu jedynie
wyjaśnienie zachodzących zjawisk i procesów a nie instruowanie w kwestii
wykonywania zabiegu. Umiejętności pracy tym laserem
nie można nabyć poprzez lekturę, jedyną drogą jest przebycie szkolenia i
wykonanie pierwszych zabiegów pod okiem specjalisty.
Nie przedstawia to jednak problemu, ponieważ większość producentów
laserów oferuje szkolenie w cenie sprzętu.
W leczeniu kanałowym laser neodymowy jest bardzo skutecznym
narzędziem do sterylizacji kanałów. Jeżeli czynność sterylizacji jest
wykonana prawidłowo gwarantuje to prawie 99% skuteczność. Obecnie w tej
kwestii dominuje metoda dr Norberta Gutknechta z
Instytutu Stomatologii Zachowawczej i Periodontologii w Aachen w Niemczech.
Polega ona na zachowaniu kilku zasad podczas sterylizacji kanału :
- światłowód wprowadzamy do kanału zawsze przy
wyłączonym laserze
- światłowód wyciągamy z kanału ruchem spiralnym
- laser załączamy dopiero gdy światłowód znajduje się w ruchu
- czynność powtarzamy ok. dziewięć razy w jednym kanale
Zagrożenia istniejące podczas leczenia kanałowego
wynikają głównie z możliwości wystąpienia nekrozy miazgi na wskutek
destrukcji termicznej tkanek, co może się zdarzyć przy użyciu mocy średniej
lasera przekraczającej 2 [W]. W przypadku uruchomienia lasera podczas gdy światłowód
jest zatrzymany powodujemy gwałtowny, miejscowy wzrost temperatury tkanki i
dlatego sytuacja taka jest niedopuszczalna. Efektem dodatkowym mogącym wystąpić
podczas pracy lasera przy zatrzymanym światłowodzie jest sklejenie się tkanki
wewnątrz kanału z końcówką światłowodu. Następstwem takiego zdarzenia
jest odłamanie się sklejonego z tkanką kawałka światłowodu, który zostaje
uwięziony w kanale. Późniejsze udrożnienie takiego kanału może okazać się
niemożliwe. Uruchomienie lasera w momencie kiedy koniec światłowodu jest w
kontakcie z zakończeniem kanału i tkwi w bezruchu praktycznie gwarantuje
foto-termiczne uszkodzenie tkanek okołowierzchołkowych i powstanie późniejszych
powikłań, jest to praktycznie niedopuszczalne. W przypadku kiedy kanał będzie
zakrzywiony automatycznie nie nadaje się on do sterylizacji laserowej i czynność
tę należy wykonać metodami konwencjonalnymi. Nawet jeżeli krzywizna kanału
jest na tyle łagodna, że pozwoli na mechaniczne przesunięcie światłowodu
przez całą długość kanału to światłowód ze względu na swoją sprężystość,
będzie oświetlał tylko ściankę kanału po której będzie się przesuwał.
Pozostałe ścianki kanału zostaną pominięte w procesie naświetlania.
Generalnie efektem który jest oczekiwany po naświetleniu kanału jest jego
stuprocentowa sterylność oraz wewnętrzne glazurowanie ścianek powodujące
zamknięcie mikrokanalików. Częstotliwości używane do sterylizacji kanałów
nie powinny być niższe od 15 [Hz] ze względu na fakt iż mogą powstać
przypadkowo tzw. martwe strefy tzn. nie naświetlone przez wiązkę lasera. Górne
ograniczenie częstotliwości związane jest z mocą średnią lasera, która w
tym przypadku nie powinna przekraczać 2 [W]. Używanie jednak wysokich częstotliwości
zmusi nas do zmniejszenia energii impulsu w celu utrzymywania mocy do 2 [W]. Może
się okazać wówczas, iż energia impulsu będzie wystarczająca do
sterylizacji natomiast niewystarczająca do glazurowania wewnętrznej
powierzchni kanału. Przyczyna tkwi w tym, że przy zbyt małej energii impulsu
nie nastąpi wystarczający wzrost temperatury na powierzchni kanału, potrzebny
do jej powierzchniowego przetopienia.
W kwestii stomatologicznych zastosowań lasera neodymowego
istnieje jeszcze jeden bardzo kontrowersyjny temat, który niejednokrotnie jest
przyczyną sporów pomiędzy użytkownikami tego lasera. Spory toczą się o to
czy należy używać wody do schładzania pola operacyjnego, podczas zabiegów
laserem neodymowym czy też nie. Ze względu na to iż laser ten jest narzędziem
pracującym w oparciu o metodę termiczno-kontaktową, odpowiedź jest
stosunkowo prosta – wody nie należy używać w sposób,
który spowoduje jej kontakt z rozgrzaną końcówką światłowodu.
Przyczyny tego są dwie. Po pierwsze woda schładza końcówkę światłowodu,
znacznie obniżając skuteczność procesu cięcia, bo jak powyżej pisałem nie
wiązka lasera jest narzędziem tnącym tylko końcówka światłowodu. Ponadto,
dobra transmisja tej długości fali w wodzie jest tu cechą ujemną, ponieważ
polepsza warunki penetracji wiązki wewnątrz tkanek, umożliwiając wzrost ich
temperatury. Po drugie wszyscy wiemy jak zachowuje się gorące szkło
potraktowane zimną wodą, może dojść wtedy do pozostania kawałków światłowodu
w kanale lub w jamie ustnej. Nie bez znaczenia pozostaje też fakt, iż mokra
tkanka ma bardzo małą rezystancję termiczną co powoduje szybkie
odprowadzanie ciepła z miejsca kontaktu i poprzez to znacznie obniża skuteczność
procesu cięcia, podnosząc jednocześnie szybkość wzrostu temperatury sąsiednich
tkanek.
Analogicznie sprawa wygląda podczas sterylizacji kanału,
przy czym tu nie możemy już mówić o pogorszeniu skuteczności. Jeżeli wewnętrzna
powierzchnia kanału będzie mokra zahamuje to całkowicie proces glazurowania,
ponieważ nie będzie warunków do powierzchniowego rozgrzania tkanki.
Natomiast, ciepło wytwarzane podczas tego procesu będzie łatwo wnikało w głąb
tkanek zęba. Jednoznacznie, najlepsze efekty
uzyskujemy na tkankach całkowicie suchych. Kanał
po konwencjonalnym opracowaniu suszymy specjalnym ćwiekiem papierowym i
powtarzamy tę operację kilkakrotnie, aż do całkowitego osuszenia. Można by
mówić o chłodzeniu zewnętrznej powierzchni zęba podczas sterylizacji kanału
ale jest to fikcja, ponieważ jest fizycznie niemożliwe chłodzenie wodą w
taki sposób aby nie dostała się do wewnątrz kanału. Możliwe natomiast jest
chłodzenie za pomocą samej dmuchawki przy użyciu jedynie powietrza. Powyższa
odpowiedź na pytanie czy używać wody do chłodzenia pola operacyjnego podczas
kontaktowej pracy laserem neodymowym praktycznie nie podlega polemice, jest
zgodna z logiką procesów fizycznych zachodzących w tkankach podczas pracy tym
laserem i poparta badaniami [między innymi: Prof. Dr
F. Lampert, Dr Kaiser, Dr Norbert Gutknecht, Dr. A. Hassan z AALZ,
wydział Stomatologicznej Terapii Laserowej, Uniwersytet
Stomatologii Zachowawczej i Periodontologii, Aachen – Niemcy].
Poniżej
przedstawiony jest materiał zdjęciowy obrazujący zastosowanie lasera
neodymowego, który został udostępniony dzięki uprzejmości dr n. med.
Huberta
Kubicy z Prywatnej Kliniki Implantologii w Bielsku Białej.

RYS. 3
Radiogram trzonowca dolnego przed rozpoczęciem leczenia
endodontycznego

RYS. 4
Radiogram trzonowca dolnego w trakcie leczenia kanałowego ,
widoczne instrumenty endodontyczne.
Na podstawie pomiaru ich długości zostaje wyznaczona długość
kanałów zębowych.

RYS. 5
Radiogram trzonowca dolnego po wypełnieniu i opracowaniu kanałów
laserem. Wyraźnie widoczne zmiany chorobowe u wierzchołków korzeni (całe
leczenie wykonane jest podczas jednej wizyty)

RYS. 6
Radiogram kontrolny trzonowca dolnego po sześciu miesiącach
wykazuje całkowity zanik zmian chorobowych u wierzchołków korzeni i pełną
odbudowę struktury kości.

RYS. 7
Radiogram zęba dolnego po leczeniu kanałowym z użyciem lasera
i wykonanej separacji korzeni.

RYS. 8
Ćwiek pomiarowy w świetle kanału.

RYS. 9
Pomiar długości światłowodu lasera przed opracowaniem kanałów.

RYS. 10
Suszenie kanału za pomocą ćwieków papierowych.

RYS. 11
Opracowywanie kanałów laserem Nd:YAG.

RYS. 12
Kiretaż laserem neodymowym. Na zdjęciu widoczny jest czarny
handpiece i biała końcówka prowadząca światłowód. Światłowód wychodzący
z białej końcówki zagłębiony jest w kieszonkę dziąsłową. Widoczne jest
też rozproszone, czerwone światło wiązki pilotującej (wiązka robocza
lasera neodymowego znajduje się w podczerwieni, a więc jest niewidoczna dla
oka).

RYS. 13
Usuwanie złogów poddziąsłowych po wcześniejszym opracowaniu
laserem.

RYS. 14
Bezkrwawe laserowe otwarcie implantu zęba nr 46.

RYS. 15
Znoszenie nadmiarów dziąseł i preparacja kieszonki dziąsłowej
przed pobraniem wycisku na wkłady koronowo-korzeniowe.

RYS 16
Podcięcie wędzidełka i pogłębienie przedsionka wargi dolnej
- 7 dni po zabiegu.

RYS. 17
Podcięcie wędzidełka i pogłębienie przedsionka wargi dolnej
-14 dni po zabiegu.

RYS. 18
Wędzidełko wargi górnej przed podcięciem laserem Nd:YAG.

RYS. 19
Sytuacja po podcięciu wędzidełka wargi górnej laserem
Nd:YAG.

RYS. 20
7 dni po wykonaniu zabiegu podcięcia wędzidełka.

RYS. 21
Laser Nd:YAG, model LMC-020 100Hz/300mJ

Piśmiennictwo:
1. Fiedor P., Kęcik T. i wsp., Zarys klinicznych
zastosowań laserów. Wyd. Ankar, W-wa, 1995.
2. Cobb C. M., McCawley T. K., Killoy W. J., Effects of Nd:YAG laser use on root
surfaces in vivo. J Dent Res 1992; 71:299-31.
3. Cobb C. M., McCawley T. K., Killoy W. J., A preliminary study on the effects
of the Nd:YAG laser on root surfaces and subgingival microflora in vivo. J
Periodontol, 1992; 63(8)
4. Midda M., Laser in Periodontics. J. Period. Cl. Investig., 1992
5. Myers T.D., Effects of a pulsed Nd:YAG laser on Enamel and Dentin,
Proceedings of Laser Surgery. SPIE vol. 1200, 1990.
6. Myers T.D., Lasers in dentistry. Thier applications in Clinical practice. J.
Am. Dent. Association, vol.122, 1991, pp 46-50.
7. Myers T.D., Myers W.D., The use of the laser for debridement of incipient
caries. J Prosthet Dent, 1985, 53: 776-779.
8. Miserendino L.J., Pick R.M., Lasers in Dentistry. Quintessence Publishing Co,
Inc Chicago, 1995.
9. Myers T.D., Myers W.D., In vivo carries removal utilizing the Nd:YAG laser.
J. Mich. Dent. vol. 68, 1991, pp 309-402.
10. Zakariasen K. L., Boran T., MacDonald R., The emerging role for lasers in
endodontics and other areas of dendistry. Alpha Omega Sci., 1990; 83: 65-67.
11. Myers T.ĘD., Myers W.ĘD., In vivo caries removal. Cal. Dent. J., 1988; 16:
9-11.
12. Goldman L., Background to laser medicine history, principles, and
safety. In Goldman (ed): Laser Nonsurgical Medicine, Lancaster, PA: Technomic
Publishing Co, Inc, 1991.
13. Garber D. A., Dental lasers - myths, magic and miracles. Part I:
introduction to lasers in dentistry. J. Clin. Laser Med. Surg.,1991, 7: 448-454.
14. Altshuler GB, Belikov AV, Slavichek R, Traxler M, Hilgers D, Boutossov DM.
Comparative research of processing of tooth root canals by Nd:YAG and Ho:YAG
laser emission. In: Bown SG, Geschwind HJ, Hibst R, ed. Medical Applications of
Lasers III, Barcelona, Spain, Proc. SPIE 2623. SPIE - The International Society
for Optical Engineering, Bellingham, WA, 1995:155-163.
15. Andreev DS, Burkov AV, Erofeev AV, Karasev VB. Spectral analysis of emission
plume under Nd-, Ho- and Er-laser destruction of hard tissues. In: Altshuler GB,
Blankenau RJ, Wigdor HA, ed. Advanced Laser Dentistry, St. Petersburg, Russia,
Proc. SPIE 1984. SPIE - The International Society for Optical Engineering,
Bellingham, WA, 1994:76-84.
16. Anic I, Tachibana H, Masumoto K, Qi P. Permeability, morphologic and
temperature changes of canal dentine walls induced by Nd:YAG, CO2 and argon
lasers. Int Endod J 1996;29(1):13-22.
17. Arakawa S, Cobb CM, Rapley JW, Killoy WJ, Spencer P. Treatment of root
fracture by CO2 and Nd:YAG lasers: An in vitro study. J Endod
1996;22(12):662-667.
18. Arcoria CJ, Dusek M, Vitasek-Arcoria B. Pulpal effects of a high rep rate
Nd:YAG laser. J Clin Laser Med Surg 1994;12(1):21-25.
19. Azam Khan M, Fazlur Rahman Khan M, Wahiduzzaman Khan M, Wakabayashi H,
Matsumoto K. Effect of laser treatment on the root canal of human teeth. Endod
Dent Traumatol 1997;13(3):139-145.
20. Bader HI, Epstein SR. Clinical advances of the pulsed Nd:YAG laser in
periodontal therapy. Pract Periodont Aesthet Dent 1997;9(6 Suppl):6-9.
21. Bahcall JK, Miserendino L, Walia H, Belardi DW. Scanning electron
microscopiccomparison of canal preparation with Nd:YAG laser and hand
instrumentation: A preliminary study. Gen Dent 1993;41(1):45-47.
22. Ben Hatit Y, Blum R, Severin C, Maquin M, Jabro MH. The effects of a pulsed
Nd:YAG laser on subgingival bacterial flora and on cementum: An in vivo study. J
Clin Laser Med Surg 1996;14(3):137-143.
23. Bradley PF. A review of the use of the neodymium YAG laser in oral and
maxillofacial surgery. Br J Oral Maxillofac Surg 1997;35(1):26-35.
24. Burbridge SJ, Cazzini KH, Blau WJ, Lunney JG, McGovern IT. A comparative
study of the physical and chemical effects of near and mid-infrared laser
irradiation of dentine. Lasers Life Sci 1994;6(1):197-215.
25. Dederich DN, Zakariasen KL, Tulip J. Scanning electron microscopic analysis
of canal wall dentin following neodymium-yttrium-aluminum-garnet laser
irradiation. J Endod 1984;10(9):428-431.
26. Fegan SE, Steiman HR. Comparative evaluation of the antibacterial effects of
intracanal Nd:YAG laser irradiation: An in vitro study. J Endod
1995;21(8):415-417.38.Frederickson CJ, Lu Q, Hayes DJ, et al. Rapid ablation of
dental hard tissue using promoter-assisted pulsed Nd:YAG laser. In: Wigdor HA,
Featherstone JDB, Rechmann P, ed. Lasers in Dentistry III, San Jose, California,
Proc. SPIE 2973. SPIE - The International Society for Optical Engineering,
Bellingham, WA, 1997:43-52.
27. Gelskey, SC, White JM, Pruthi VK. The effectiveness of the Nd:YAG laser in
the treatment of dental hypersensitivity. J Can Dent Assoc 1993;59(4):377-378,
383-386.
28. Goodis H, White J, Yee B, Marshall S, Marshall G. Sterilization of root
canal spaces using an Nd:YAG laser, in vitro. In: Wigdor HA, Featherstone JDB,
White JM, ed. Lasers in Dentistry, San Jose, California, Proc. SPIE 2394. SPIE -
The International Society for Optical Engineering, Bellingham, WA, 1995:154-159.
29. Goodis HE, White, JM, Marshall SJ, Marshall GW Jr. Bacterial reduction and
dentin microhardness after treatment by a pulsed fiber optic delivered Nd:YAG
laser. In: Anderson RR, ed. Laser surgery: Advanced characterization,
therapeutics, and systems IV, Los Angeles, CA. SPIE - The International Society
for Optical Engineering, Bellingham, WA, 1994;Proc. SPIE 2128:431-438.
30. Gutknecht N, Fischer J, Conrads G, Lampert F. Bactericidal effect of the
Nd:YAG lasers in laser supported curettage. In: Wigdor HA, Featherstone JDB,
Rechmann P, ed. Lasers in Dentistry III, San Jose, California, Proc. SPIE 2973.
SPIE - The International Society for Optical Engineering, Bellingham, WA,
1997:221-226.
31. Gutknecht N, Kaiser F, Hassan A, Lampert F. Long-term clinical evaluation of
endodontically treated teeth by Nd:YAG lasers. J Clin Laser Med Surg
1996;14(1):7-11.
32. Hardee MW, Miserendino LJ, Kos W, Walia H. Evaluation of the antibacterial
effects of intracanal Nd:YAG laser irradiation. J Endod 1994;20(8):377-380.
33. Kim S, Izawa T, Liu M, Dörscher-Kim J. In vivo pulpal blood flow responses
to a 3 W pulsed Nd:YAG laser. J Dent Res 1992;72(Special Issue):535, Abstract
157.
34. Kinney JH, Haupt DL, Balooch M, et al. The threshold effects of Nd and
Ho:YAG laser-induced surface modification on demineralization of dentin surfaces.
J Dent Res 1996;75(6):1388-1395.
35. Klinke T, Klimm W, Gutknecht N. Antibacterial effects of Nd:YAG laser
irradiation within root canal dentin. J Clin Laser Med Surg 1997;15(1):29-31.
36. Lin PP, Beck FM, Matsue M, Horton JE. The effect of a pulsed Nd:YAG laser on
periodontal pockets following subgingival application. J Dent Res
1992;71(Special Issue):299, Abstract 1548.
